اینــجا کسیــست پـنــهان....-حکایت سرگشتگی من و کاروانسرای زعفرانیه
ساعت ۱۱:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۳/۱۸   کلمات کلیدی: خوشه سار،زعفرانیه ،سبزوار

ابراهیم گلستان در مد و مه می گوید:"بینایی چیزی جداست از ظلمت.....

 تاریکی را هم باید به چشم دید.....برای دیدن، روز کافی نیست ....چشم می خواهد"

من همینقدر بلدم که نسبت به چیزهایی که دلم را می لرزانند،چشم نبندم.ماجرای من و خوشه سار بومی از همین جا شروع شد تاااااااااااا دیدار کیارش اقتصادی و تا ااااااا پیشنهادش که جایی برای خوشه سار در اینجا باز کنم تا پنجره ای کوچک شود میان خانواده پنجره های دیگر برای گفتگو ،نقد و پیوند.این آغاز این دریچه است براینکه از راهها تنها عبور نکنیم،از کنار آدمها ساده نگذریم و صدای دوستی درختها و کوهها و رودها را بشنویم.برای اینکه بگذاریم این وطن وطن شود .جایی که قد علم کنیم که از مهر تابنده ما ،پاینده می ماند

زعفرانیه کاروانسرایی در راه سبزوار .از همین دیدار بود که به دندان گرفتمش تا شاید هم کسی را بیابم که درمانی برایش بیابد.

کم نبودند آدمهایی که در سکوت لبخندشان به بیچارگی من خندیدند و کم هم نگفتند که دست بردار.....یه کاروانسرا در یک روستای پرت چه اهمیتی دارد؟!و تمام تفاوت ماجراهای من از همین جا شروع می شود.پیله کردن به اهمیتها....."اما به هر رو وقتی برای چیزی که می خواهی بدوی و ایمان به نیروی خودت داشته باشی راهها باز می شود و زحمات به نتیجه می رسد"محمد صادق سبط  الشیخ انصاری همیشه می گوید.

اینــجا کسیــست پـنــهان دامــان مــن گــرفتـه

خــــود را سِـپَـس کـشـیـده پیشان من گــرفتـه


 

 

 

 

 

 

این یخچالیه که از دور پشت کاروانسرا تو چند تا عکس بالاتر می تونید ببینیدش

 

 

این دیواره های به جا مونده از ارگ روستای زعفرانیه می باشد.عکس از رو سقف کاروانسرا گرفته شده.

می بینید؟هنوز زندگی می خواهد

 

زنبورک خانه(البته با اجازه غلامحسین ساعدی)

 

اینجا کسی ست پنهان در جان و خوش تر از جان

باغی به من نموده ایوان من گرفته

عکس ها را که برای کیارش اقتصادی فرستادم برایم نوشت:"

 
کاروانسرای زعفرانیه  که هنوز مرمت نشده و مقداری رفع خطر اتفاق افتاده
ولی وجود یک آبادی در کنار آن امتیاز مهمیه که ممکنه بشه مدیریتش رو به دست یک بومی سپرد
مهم نیست که کاروانسرا کاملا مرمت شده باشه ولی اگر خطر ها برطرف بشه میتونه یک کمگینگ در بنای تاریخی باشه"
آب انبار
و مردمی که هنوز آنجا هستند....
باید بنویسم که کرور ها کرور از کیارش اقتصادی سپاسگزارم.....بیش از همه برای تقویت امید به این که شاید کاری از من بر آید  ،در همین حدی که هستم....در همین حد هیچ کس بودن و نامید نشدن و زمان و نیرویی که برای آبادانی می گذارد
*******
به عمد از خوشه سار چیزی بیش از یک نام نگذاشته ام.برای اینکه هر کس خودش جستجویش را بیاغازد و گفتنیهایش را بگذارد کنار همین بچه پنجره ای که اینجا باز است.این یک دعوتنامه صمیمانه است برای شما که خوب می نویسید،خوب می گردید ،خوب می بینید و به نفس گفتگو و آبادانی ناشی از حضور آدمی اعتقاد دارید.
****** حکایت باقی ما:
"کسی در روستای زعفرانیه یک بومی تاریخ دوست سراغ نداره؟"