یاد بعضی نفرات روشنم می دارد-موزه توس
ساعت ٩:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٧/۱٢   کلمات کلیدی: روز جهانی معماری،هوشنگ سیحون

 

فردا روز جهانی معماری.این هم از اون روزاست که تو تقویم ما نمی یاد.

اگه از من بپرسید کدوم 3تا معمار معاصرو خیلی  دوست داری از کامران دیبا و هادی میرمیران حتما اسم می برم ولی اسم اول "هوشنگ سیحون".اندر ستایشش گفتنی چیزی ندارم که به کلمه نمی یاد اما بهترین منبعی که می تونم پیشنهاد بدم برای مطالعه کتاب "معماری معاصر ایران اثر پرارزش امیر بانی مسعوده"

همه اینا بهونه شد که امروز از موزه توس عکس بزارم.کار استاد سیحون که به اندازه خیام و بوعلی و نادر ازش صحبت نشده....باقی ماجرا هم  مهمان دست نبشته هایی که آن سال دیدار نوشتم.

 

موزه توس در سایت آرامگاه حکیم توس قرار داره.

 

آرامگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی

مزار مهدی اخوان ثالث.حیفه یه شعر مهمونش نباشیم...البته با کمی مختصر کردن

ز پوچ جهان هیچ اگر دوست دارم               ترا، ای کهن بوم و بر دوست دارم

ترا، ای کهن پیر جاوید برنا                      ترا دوست دارم، اگر دوست دارم

ترا، ای گرانمایه، دیرینه ایران                  ترا ای گرامی گهر دوست دارم

ترا، ای کهن زاد بوم بزرگان                    بزرگ آفرین نامور دوست دارم

هنروار اندیشه ات رخشد و من                 هم اندیشه ات، هم هنر دوست دارم

اگر قول افسانه، یا متن تاریخ                   وگر نقد و نقل سیر دوست دارم

......

     بجان پاک پیغمبر باستانت                   که پیری است روشن نگر دوست دارم

گرانمایه زردشت را من فزونتر                 ز هر پیر و پیغامبر دوست دارم

بشر بهتر از او ندید و نبیند                       من آن بهترین از بشر دوست دارم

سه نیکش بهین رهنمای جهان ست              مفیدی چنین مختصر دوست دارم

ابر مرد ایرانی راهبر بود                         من ایرانی راهبر دوست دارم

نه کشت و نه دستور کشتن به کس داد               ازینروش هم معتبر دوست دارم

من آن راستین پیر را، گرچه رفته ست             از افسانه آن سوی تر، دوست دارم
...

کویرت چو دریا و کوهت چو جنگل          همه بوم و بر، خشک و تر دوست دارم

شهیدان آزاد و فرزانه ات را                 که بودند فخر بشر دوست دارم

به لطف نسیم سحر روحشان را                چنانچون ز آهن جگر دوست دارم

هم افکار پرشورشان را، که اعصار             از آن گشته زیر و زبر دوست دارم

هم آثارشان را، چه پند و چه پیغام           و گر چند، سطری خبر دوست دارم

......

ز فردوسی، آن کاخ افسانه کافراخت             در آفاق فخر و ظفر دوست دارم

ز خیام، خشم و خروشی که جاوید             کند در دل و جان اثر دوست دارم

زعطار، آن سوز و سودای پر درد           که انگیزد از جان شرر دوست دارم

وز آن شیفته شمس، شور و شراری           که جان را کند شعله ور دوست دارم

ز سعدی و از حافظ و از نظامی                همه شور و شعر و سمر دوست دارم

....

هم آفاق رویائیت را؛ که جاوید                    در آفاق رویا سفر دوست دارم

چو رویا و افسانه، دیروز و فردات                بجای خود این هر دو سر دوست دارم

تو در اوج بودی، به معنا و صورت                من آن اوج قدر و خطر دوست دارم

دگر باره برشو به اوج معانی                     که این تازه رنگ و صور دوست دارم

جهان تا جهانست، پیروز باشی                        برومند و بیدار و بهروز باشی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اون بالا تو اون یادداشت نوشتم که اینجا مثل چرکنویس معماری مدرن ولی الان با دوباره تماشای اینجا حس می کنم این فرم،این هر لحظه کادر دادن نوزایی شکلی بادگیره که اینجا رخ داده و به زیبایی هم رخ داده.

 

 

 

 

رستورانی که به احترام کار سیحون هم فرمش ساخته شده.نمی دونم کار کیه.