روح خاموش سر به داران

دیر وقت رسیدیم.آفتاب لب ایوان مسجد جامع بود.از جاده اصلی پیچیدیم و از پیدا کردن روستای فرومد نا امید نشدیم.

 

با جستجوی کلمه مسجد جامع فرومد و آرامگاه ابن یمین فرومدی به یک سری اطلاعات واحد می رسید.من هم نکته ای از حس فضایی مسجد چیزی ندارم بگویم چون درش به روی ما بسته بود و هر چه جستیم کمتر یافتیم کسی را که این در به روی ما بگشاید

آنچه که در تصاویر می بینید ماحصل تلاش من از بیرون مسجد است.

 

 

 

این مسجد زمانی پایگاه مبارزات سر به داران بوده....اگر جاده بازرگانی خراسان به اهمیت خودش می ماند ،شاید این مسجد هم با این خمودگی و بغض اینطور نمی بود.

آرامگاه ابن یمین فریومدی

من هر چه گشتم نام معمار آن را نیافتم.....اما احساس شخصی من که در ایران هر جا نام بزرگ استاد و همیشه استاد معماری ایران،هوشنگ سیحون که همیشه زنده ست،را شنیده ام و برای دیدن اثرش به سر شتافتم ،این است که این اثر هم کم رنگ و بو از خط استاد ندارد.

 

 

 

 

نوشتن در سفر...حتی یه کلمه به نشانه ای....مهمه

/ 7 نظر / 38 بازدید
شهریار (سفرنویس)

عالی بود با شما همسفر شدم راستی شما چرا همش به پشت دربهای بسته بر می خورید!

علیرضا از دیدنو

سلام حیف که به در بسته خوردید ولی خوب همیشه درهای بسته مانع ورود آدم به این اماکن نمیشود(قابل توجه شهریار عزیز)..فکر کنم جایی خوندم که این آرامگاه کاری از استاد سیحون است و البته به قول شما نوع معماری هم همین و نشون میده..موفق باشی.

امید

عجب سفرنامه ی دلتنگی چه عکسهای جالبی و چه عنوان فوق العاده ای ...

ح3ـین

خدا گر ز حکمت ببندد دری ... سفرنامه ی زیبائی بود حتی از پشت دربهای بسته! ... در ماندن می پوسی...

حمید

بشنو از نَي چون حکايت ميکند*از جدايي ها شکايت ميکند*کَــــــــــــــــــــز نَيستان مرابُبريده اند*ازنَفريم مردو زن ناليده اند*ممنون ميشم به منم يه سري بزني[گل][گل]